İktidar kim? Hükümet mi bölücüler mi?

Yıllardan bu yana terörle boğuşmak zorunda kalan Türkiye’nin bugünkü durumu istemesek de bizi bu soruyu sormak zorunda bırakıyor.
Çünkü yıllardan bu yana on binlerce evladını teröre kurban etmiş Türkiye, bu canilerin planlarını kabul etmeye zorlanıyor.
Yanlış anlamayın zorlanan millet, siyasiler dünden razı...
Bu güne kadar iş başına hasbelkader gelen siyasi kadroların hiçbiri terörü kökünden bitiremedi ve nihayetinde Türkiye terörün önünde pes etmek noktasına geldi/getirildi.
Hükümetin ’Kürt açılımı’, Türkiye modeli ya da başka isimlerle atmayı planladığı adımları ben bundan dolayı  terörün ve dolayısıyla da eli kanlı teröristin önünde pes etmek şeklinde okuyorum.
Türkiye pes etmiştir.
Çözüm ortaya koyamayan siyasileri Türkiye’yi bu noktaya mahkum etmiştir.
Çünkü terör can almaya, vatana, bayrağa, namusa, üniter yapıya kast etmeye devam etmektedir. Değişmemiştir ve geri adım atmamıştır.
Aynı taleplerini seslendirmekte ve arkasındaki desteklerin verdiği güçle sesini her geçen gün daha da yükseltmektedir.
Değişen taraf  Türkiye’dir.
Bu değişim, geri adım atmak yani pes etmektir.
Türkiye’nin bu değişimi iktidardaki siyasiler ne derse desin teröre verilmiş en büyük primdir. Bu değişimi örnek gösteren terör örgütü propagandasını bunun üzerinde sürdürmektedir.
Bundan dolayıdır ki AKP hükümetinin atıcağı adımları gizli tutarak sürdürdüğü çalışmalar ve yaptığı toplantılardan Türk milletinin ve Türkiye’nin çıkarlarını koruyacak bir sonucun çıkmasını ben imkansız görüyorum.
Hükümetin her zaman olduğu gibi gizli işlettiği bu süreç, Türk milletinin hazmetmekte oldukça zorlanacağı çok sayıda icraat içerdiğinin en önemli işareti değilse nedir?
Türk milletinin hoşuna gitmeyecek, hazmetmekte zorlanacağı adımlar peki kimin işine gelecektir?
Bölücülerin ve teröristlerin işine gelecek.
O zaman madem Türk milletinin ve teröre evlatlarını feda etmiş milyonlarca şehit anasının istediği değil de bölücülerin istekleri siyasilerce yerine getirilecekse Türkiye’de iktidar kim, bölücüler mi? sorusunu sormaya hakkımız olsun...